Het huis werd een grote chaos

We waren redelijk jong getrouwd en kregen al snel 3 kindertjes achterelkaar. Ik stopte met werken, omdat 3 kleine kinderen genoeg werk was. Man had een goede baan en we konden het ons veroorloven. Maar helaas, niets is zeker in deze wereld. Man verloor die baan, hij vond weliswaar wat anders, maar er kwamen toch wel heel wat centen minder binnen. Ik besloot dat ik ook mijn werk weer zou oppakken. Ik had een goede opleiding in de verpleging gevolgd en kon al heel snel aan de bak. Maar wel voor 32 uur en wel wisselende diensten. Het huis werd één grote chaos. De was hoopte zich op, als ik ’s avonds thuis kwam, stonden de ontbijtborden en de resten van het avondeten nog op tafel. Man deed erg zijn best, maar wist eigenlijk geen prio’s te stellen. Het was haast niet combineerbaar, beiden bijna fulltime werken en dan nog 3 kinderen.

Ik wilde overgaan tot een huishoudelijke hulp, maar begreep ook wel, dat zij nooit aan huishouden toe kon komen als het zo’n puinhoop was. Ik heb Ineke benaderd. Samen met Ineke hebben we het huis geordend, is er een rooster gemaakt voor ieder van ons en zijn zelfs de kinderen mee ingeroosterd voor kleine klusjes. En het werkt, een ieder weet waar die aan toe is, het huis heeft zijn gedaante van een thuis weer teruggekregen. En voor onze broodnodige rust, hebben we toch nog maar die huishoudelijke hulp voor 2 uur in de week genomen. Ons huis is weer een thuis.

Twan en Sandra