Door de bomen het bos niet meer kunnen zien

Door de bomen het bos niet meer zien… Hoe treffender kan een slogan zijn.

Ik zag werkelijk door de bomen het bos niet meer. Een  garage tot de nok toe gevuld met… ja met wat eigenlijk…? Tot je gaat verhuizen.

Dan kom je er pas achter dat je jarenlang veel te veel bewaard hebt. Vol moed begon ik op te ruimen. Maar oh, oh, wat was ik gehecht aan dit vaasje en dat lampje.
Resultaat? Na 2 weken was alles  van de ene naar de andere kant versleept en uiteindelijk zat ik nog steeds in en met dezelfde troep.

Tot Ineke kwam, zag en overwon!

Bij de intake zag ze meteen waar het schoentje wrong en met haar advies zijn we toen samen een paar uur aan de slag gegaan.

De week nadien heb ik  alle overbodige dingen op Markplaats gezet en heb ik er nog een leuk bedrag aan overgehouden.

Zo’n leuk bedrag dat de hele opruimsessie me uiteindelijk niéts gekost heeft en ik er zelfs nog wat aan overhield.

Dit is ondertussen al enkele maanden geleden en ik geniet nog dagelijks van het resultaat.

En die veel te lang bewaarde en gekoesterde spullen… ik heb ze nog geen moment gemist.

Mevr. Devos

Vader bleef in shock achter

Ze waren al 50 jaar getrouwd, beiden voor hun leeftijd nog redelijk fit. Maar plots overlijdt Moeder. Vader blijft in shock achter. Hoe moet hij nu verder? Gelukkig waren ze al een paar jaar eerder verhuisd naar een appartement, hij kon in principe in zijn eigen huis blijven wonen. Vader was echt wel gewend om mee te helpen in het huishouden. Maar hoe werkt de wasmachine? Wat moet je eten? Hij zag het niet meer zitten en werd een droevig oud mannetje, die als een kluizenaar in een steeds vervuilder huis woonde. Voor wie moest hij het schoonmaken? Hoe de kinderen hem ook probeerden op te beuren, het lukte niet. Niets van Moeder mocht weg.

We hebben toen Ineke gevraagd of zij ons wilde helpen. Zij heeft eerst met Vader het huis opgeruimd en toen langzaam maar zeker wat spullen van Moeder weggedaan, zoals alle kleding. Daarna heeft ze gekeken, hoe hij het beste weer een ritme kan opbouwen. Samen met hem heeft ze een planning gemaakt, ook voor o.a. de boodschappen. Hij kan dit nog zelf. Ineke komt nu 1x per zes weken even langs. Het heeft iedereen veel rust gegeven.

Charlotte

Het huis werd een grote chaos

We waren redelijk jong getrouwd en kregen al snel 3 kindertjes achterelkaar. Ik stopte met werken, omdat 3 kleine kinderen genoeg werk was. Man had een goede baan en we konden het ons veroorloven. Maar helaas, niets is zeker in deze wereld. Man verloor die baan, hij vond weliswaar wat anders, maar er kwamen toch wel heel wat centen minder binnen. Ik besloot dat ik ook mijn werk weer zou oppakken. Ik had een goede opleiding in de verpleging gevolgd en kon al heel snel aan de bak. Maar wel voor 32 uur en wel wisselende diensten. Het huis werd één grote chaos. De was hoopte zich op, als ik ’s avonds thuis kwam, stonden de ontbijtborden en de resten van het avondeten nog op tafel. Man deed erg zijn best, maar wist eigenlijk geen prio’s te stellen. Het was haast niet combineerbaar, beiden bijna fulltime werken en dan nog 3 kinderen.

Ik wilde overgaan tot een huishoudelijke hulp, maar begreep ook wel, dat zij nooit aan huishouden toe kon komen als het zo’n puinhoop was. Ik heb Ineke benaderd. Samen met Ineke hebben we het huis geordend, is er een rooster gemaakt voor ieder van ons en zijn zelfs de kinderen mee ingeroosterd voor kleine klusjes. En het werkt, een ieder weet waar die aan toe is, het huis heeft zijn gedaante van een thuis weer teruggekregen. En voor onze broodnodige rust, hebben we toch nog maar die huishoudelijke hulp voor 2 uur in de week genomen. Ons huis is weer een thuis.

Twan en Sandra

In het begin heb je het niet in de gaten

Een depressie, ik? Nee natuurlijk niet. Ik had toch alles op de rit? Maar toch kwam het heel geleidelijk binnen. In het begin heb je het niet in de gaten, de kleine klusjes in je huis laat je maar even liggen, het worden wel hele grote klussen. De post, daar heb je nu even geen zin om je daar druk over te maken, dat doe ik later wel. Uitgaan lukt niet meer, je hebt het idee dat je naar een film zit te kijken, dit is niet meer jouw wereld. Je schermt jezelf af, je gaat nauwelijks nog het huis uit. Maar het huis is inmiddels verworden tot een puinhoop. En onverwachts komt er iemand langs, die snapt dat je niet jezelf bent. Er wordt hulp gezocht en zo kwam ik ook bij Ineke. Ze heeft me stap voor stap geholpen met het opruimen van mijn huis. Iedere week kreeg ik “huiswerk” als voorbereiding op de volgende klus. Ik kreeg er zelfs weer zin in om een hoop dingen op te pakken. Het is echt waar, chaos in je hoofd is chaos in je huis. Wat ben ik blij dat ik deze chaotische tijd bijna achter me kan laten!

Eveline